PENSIOEN AON

EENZAME STRIJDER VOORKOMT PENSIOENOVERHEVELING AON

Tekst Ronald de Kreij Beeld John Keizer, Shutterstock

Een gelijk speelveld binnen de EU op het gebied van pensioenen? Paul Kabel betwijfelt het. Hieronder het verhaal van de man die in zijn eentje wist te voorkomen dat multinational Aon zijn pensioen zou overhevelen naar België.

‘Nederland, het land met het grootste pensioenvermogen van Europa, heeft zitten slapen toen de EU nieuwe pensioenrichtlijnen uitvaardigde’, zegt Paul Kabel stellig. ‘Met name waar het gaat om Richtlijn IORP II die het vrij verkeer van pensioenen regelt. Nederland heeft een wezenlijk ander pensioenstelsel dan de ons omringende landen. Dat maakt verhuizing van pensioenen over de landsgrenzen lastig, zo niet onmogelijk.’

Zie hier de basis van het verzet van Kabel tegen de plannen van zijn werkgever verzekeringsmakelaar Aon om de waarde van het bedrijfspensioenfonds Aon Groep Nederland over te hevelen naar de Belgische pensioenuitvoerder United Pensions. Een uitvoerder die Aon zelf heeft opgericht en aanprijst als oplossing voor multinationals om pensioenen uit meerdere landen samen te brengen. De Nederlandse farmaceut AbbVie en chemiebedrijf Dow maakten de overstap al eerder, op advies van Aon. Maar Aon zelf volgt uiteindelijk toch niet en stopt bovendien met het verder adviseren van United Pensions aan Nederlandse klanten. Door de voortdurende pensioenwijzigingen in Nederland is het te ingewikkeld geworden om nu een keuze te maken voor de lange termijn, zo klinkt het. Maar vast staat dat het verzet van nota bene de eigen medewerker Paul Kabel in belangrijke mate heeft bijgedragen aan de kink in de kabel.

TE RISICOVOL

Het verhaal begint in 2013 toen Aon het eigen pensioenfonds sloot voor nieuwe deelnemers. Die worden sindsdien ondergebracht bij een verzekeraar en krijgen een pensioenuitkering op basis van een beschikbare premieregeling. De deelnemers en gepensioneerden bij het gesloten pensioenfonds bleven achter met een flinke pot geld (ruim 845 miljoen euro, 3.000 betrokkenen, dekkingsgraad 118 procent) en een eindloonregeling waarvoor de werkgever verantwoordelijk blijft: in geval van een tekort dient Aon bij te storten.

‘Dit laatste werd waarschijnlijk te duur of in ieder geval te risicovol gevonden’, vermoedt Kabel, die indertijd bij Aon werkte als senior consultant. ‘Daarom werd gewerkt aan overheveling van de pensioengelden naar een Belgische pensioeninstelling, waar de regels flexibeler zijn. De rekenrente bijvoorbeeld is een stuk hoger, waardoor je je gemakkelijker rijker kunt rekenen. Ik vond en vind dit een vreemde oplossing. Met ontsnappen aan het Nederlandse systeem laat je de solidariteit als basis van ons stelsel los. En problemen in de polder moet je in de polder oplossen, vind ik. Bovendien maakte ik mij zorgen over de continuïteit van mijn eigen pensioen en dat van de andere deelnemers. Welke garanties en zekerheden zouden we straks nog hebben? Het toezicht in België is namelijk ook anders georganiseerd.’

VERENIGING OPGERICHT

Hij besloot het er niet bij te laten zitten en kwam in actie. ‘In de eerste plaats heb ik met de FNV gebeld. Daar heb ik een goed gesprek gehad met een van de pensioenspecialisten en ben ook diverse cursussen van de bond gaan volgen. Daarnaast heb ik me beschikbaar gesteld als secretaris voor de ondernemingsraad van Aon, omdat die instemmingrecht heeft bij bedrijfspensioenverhuizingen. Ik was niet tevreden over de manier waarop de or in dit dossier opereerde.

Ook heb ik mijn zorgen geuit bij De Nederlandsche Bank, bij de Autoriteit Financiële Markten, bij de landelijke politiek, én heb ik – voor alle zekerheid – een topadvocaat in de arm genomen. Deze gespecialiseerde jurist en hoogleraar raadde mij en een gepensioneerde collega aan om vanwege de gigantische belangen die op het spel stonden een vereniging van belanghebbenden op te richten. Belangrijk hierbij is dat het gelukt is de nog actieve werknemers, de gepensioneerden en de voormalige werknemers – de zogenoemde “slapers” – ondanks ogenschijnlijke belangentegenstelling voor een gemeenschappelijk doel te winnen. Samen sta je tenslotte sterker. Daar geloof ik in als vakbondslid.’

VERTRAGING

Vooral door de inspanningen van Kabel liepen de voorbereidingen voor de pensioenverhuizing diverse malen vertraging op. Uiteindelijk heeft mijn eigen advocaat een brief gestuurd met een lijst aan vragen. Bijvoorbeeld wat de zekerheden waren, waarom werd gekozen voor een Belgische in plaats van een Nederlandse pensioenuitvoerder, waarom deze beter zou presteren dan de Nederlandse pensioenuitvoerders en wat er werd gedaan om de schijn van belangenverstrengeling te voorkomen nu Aon zowel belanghebbende als uitvoerder werd. Wat ik maar wil zeggen: dit is tenslotte de verzekeringswereld die de mond vol heeft over transparantie en duidelijk financiële bijsluiters. Dus zeker bij een complex product als dit dien je als verzekeraar alle benodigde informatie te verschaffen.’

STEVIGE HINDERNIS

Inmiddels zijn we zo’n zes jaar verder, is Kabel al drie jaar met pensioen en heeft Aon enkele maanden geleden de verhuizing naar België afgeblazen. Omdat er, zoals gezegd, in Nederland zo veel verandert op pensioengebied. Bijvoorbeeld, en dat is mede aan de vragen van Kabel aan de politiek te danken, dat pensioenfondsen bij verhuizingen naar het buitenland instemming nodig hebben van zowel minimaal twee derde van de deelnemers als twee derde van de gepensioneerden.

Dat is een stevige hindernis, opgeworpen omdat pensioenverhuizingen eigenlijk altijd al controversieel zijn geweest. ‘Alleen heeft de politiek er nooit iets concreets tegen gedaan’, aldus Kabel. ‘Maar sinds het ontstaan van het pensioenlek als gevolg van IORP II moést men wel. Bovendien, en dit wil ik graag nog meegeven: nu speelde het verhaal in België. Maar het hoofdkantoor van Aon zit in Londen waar destijds een pensioenpot beheerd werd van meerdere miljarden Britse ponden met een onderdekking van 50 procent. Wat zou er met ons pensioen zijn gebeurd als die potten geld werden samengevoegd? Zeker nu met de Brexit? Daar kon je terecht van wakker liggen.’

GROTE ALLERGIE

Misschien nog aardig om te vermelden is dat Kabel in de slipstream van zijn inspanningen als or-secretaris voor de pensioengelden en zijn contacten met de bond hierover, FNV Finance-bestuurder Gerard van Hees mee naar binnen bracht om een sociaal plan bij Aon af te spreken. ‘Daar kregen de toenmalige bestuurder en de directeur Personeelszaken spontaan de hik van’, vertelt hij. ‘Ze bleken een grote allergie voor vakbondsbestuurders te hebben.’

PAUL KABEL:
‘MET ONTSNAPPEN AAN HET NEDERLANDSE SYSTEEM LAAT JE DE SOLIDARITEIT ALS BASIS VAN ONS PENSIOENSTELSEL LOS’

Deel deze pagina