VOORWOORD

CORONA LAAT ZIJN SPOREN NA

Disruptie is een modewoord, maar in deze tijden van corona vat het treffend samen wat er gebeurt. Bedrijven die het woord thuiswerken niet in hun woordenboek hadden staan, gingen van de ene dag op de andere, noodgedwongen, om. Werknemers die erbij zweerden dit nooit te willen – tussen werk en privé is een waterscheiding – moésten ineens. Het grappige is dat we nu maanden later die werkgever horen zeggen dat het bedrijf heeft laten zien deze omslag professioneel te hebben gemaakt. Een kunststukje dus. Knap natuurlijk, maar het roept de vraag op of de omslag ook cultureel is gemaakt. En die werknemer ziet ook ineens de voordelen. Misschien omdat hij nu niet wordt gestoord, of het wel prettig vindt dat er geen reistijd is.

AON

In het vorige nummer van dit e-magazine berichtten we over de situatie bij AON, dat een loonoffer van 20 procent had gevaagd aan het personeel. Althans, het beter verdienende deel daarvan. Een hoop gedoe in de vakpers en er werden zelfs schriftelijke vragen over gesteld in de Tweede Kamer. Maar de CEO pochte dat de rest van Nederland later zou zeggen dat ze dat ook hadden moeten doen.

Wat schetst onze verbazing? AON trekt het loonoffer weer in! Dat besluit is internationaal genomen omdat de effecten van corona bleken mee te vallen. Jammer is wel dat degenen die wel hadden meegedaan, in ons land een kleine minderheid, een bonus van 5 procent over het ingehouden deel ontvingen. Waardoor er toch onderscheid wordt gemaakt tussen instemmers en niet-instemmers. Waarbij gemeld moet worden dat de Nederlandse CEO deze bonus heeft geweigerd.

Het voorbeeld van AON, dat wel dividend bleef betalen, is een schoolvoorbeeld van hoe een centralistisch geleide onderneming bij gebrek aan interne tegenspraak de mist in gaat. Geen OR of vakorganisatie die er bij betrokken was. De imagoschade is enorm voor het bedrijf en overal zijn sleutelfunctionarissen vertrokken. Het gerucht gaat dat dit in de VS zelfs tot continuïteitsproblemen heeft geleid.

RECESSIE

En nu kunnen we ons opmaken voor een recessie. De stroppenpotten van de banken worden gevuld om oninbare kredieten af te boeken. Dat tast de winstpositie aan. Verzekeraars zien zichzelf als laat-cyclisch, wat inhoudt dat de crisis pas later wordt gevoeld. Ook daar worden de nodige maatregelen voorbereid. Aan de cao-tafel van de branche-cao voor de verzekeringen hebben we dat al gemerkt. De bekende nullijn werd op tafel gelegd door de werkgevers. Wel opmerkelijk als je jezelf als laat-cyclisch ziet. Maar zij zullen denken je kunt er niet vroeg genoeg bij zijn. Zoals in elke crisis betalen de werknemers de prijs. Waarbij weer moet worden opgemerkt dat een deel van de flexibele schil de prijs direct al kon betalen.

Gerard van Hees, Bestuurder FNV Finance